Introduction

November 28, 2008 Leave a comment

I had lot of remarkable memories with me.But ,at this time i found a way to express to the entire world through this site.Its also one of my beginning steps.I have the habit of writing tamil poems.I enjoy listening to all.I know that i had lot of interests & spirit but i didnt knew in what, until my eleventh standard.In higher secondary, i came to know that it was “Computer” In my higher secondary,i thought only C Coding was computer.When i entred Thiagarajar College of Engineering for my B.E in Computer Science Engineering ,i had a new perspective .

Categories: Introduction

கருப்பு வெள்ளை நிஜம்

January 18, 2020 Leave a comment

அவள்: ஏதாவது என்னிடம் பேசேன் வினோ?

அவன்: எதைப்பற்றி பேசுவது?

அவள்: “கனவுகள்”

அவன்: விழித்துக் கொள்வது போல் வரும் கனவுகள் அலாதியானவை

அவள்: எப்போதெல்லாம் கனவு காண்கிறாய்?

அவன்: விழிக்கும் போதெல்லாம் கனவுக்குள் நுழைகிறேன்

அவள்: அறிவியல் கனவை விவரிப்பதில்லை

அவன்: அந்த அரிதாரம் இல்லாத கனவே அழகு

அவள்: “கனவு” என்பது?

அவன்: கற்றல் கற்பித்தல் இரண்டின் பரிணாமம்

அவள்: புரியும்படி சொல்லேன்

அவன்: கனவு என்பது “கருப்பு வெள்ளை நிஜம்”

அவள்: பார்வைக்கு வர்ணங்கள் வேண்டுமே?

அவன்: பார்க்கும் கண் அல்லவா கனவு

“அவள்”: வினோ … வினோ … எழுந்திரு…

அவள்: யார் உன்னை எழுப்புவது?

அவன்: நீ தான் என்னை எழுப்ப பார்க்கிறாய்

அவள்: இது கனவா?

அவன்: இல்லை நிஜம்

அவள்: யாருக்கு?

அவன்: நான் செய்த உனக்கும், நீ செய்த எனக்கும்

“அவள்”:  இப்போது விழிக்கிறாயா இல்லையா?

அவள்: வினோ விழித்துக் கொள்ள போகிறாயா?

அவன்: ஆமாம் எனக்காக இன்னொரு கனவு காத்திருக்கிறது

அவள்: இன்னும் கொஞ்சம் இந்த கனவில் இருக்கலாமே?

அவன்: முடியாது

“அவள்”: முகத்தில் தண்ணீர் ஊற்ற போகிறேன்

அவள்: ஏன் வினோ?

அவன்: கனவில் நினைந்தால் குளிர் அதிகம்

“அவன்”: விழித்துவிட்டேன் … தண்ணீர் ஊற்றீவிடாதே

“அவள்”: தப்பித்துக் கொண்டாய் வினோ

“அவன்”: இன்னும் கொஞ்சம் தூங்க விடலாமே

“அவள்”: கனவுகளில் நினைந்தால் குளிர் அதிகம், உனக்கு தெரியாதா?

“அவன்”: இப்போதுதான் தெரிந்து கொள்கிறேன் 🙂

Regards,
Karthik.G.R.

ஒற்றை வரி

அந்த ஒற்றை வரியைத்
திரும்பத் திரும்ப மீட்டுகிறேன்
புரிதலுக்காக அல்ல
புரிதலை உணர்ந்து கொள்வதற்காக

எதையும் வாயால் கவ்வி
உணரும் மழலையெனப்
பல் தடம் பதியக் கவ்வுகிறேன்

எந்த ஒரு மறுமொழியும்
அதன் கனத்தைக் குறைக்கப்போவதில்லை

எனினும் உதிர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்
வரியின் அந்த பக்கத்தில் இருக்கும் என்னிடம்

அந்த வரியின் பின்னல் வரும்
விளக்கங்களில் எல்லாம் செவிடன் தான்

அந்த வரி – “என்னை மன்னித்துவிடு”

 

பயணம்

April 30, 2019 Leave a comment

 

சக பயணியின்

கவர்ந்த உரையாடல்கள் எல்லாம்

சேமிப்புக் கணக்கில்

வரவு வைக்கப்படும் நினைவுகள்தான்

கணக்கில் வராத

கனவுகளை

யாரும் பெரிதுபடுத்துவதில்லை

பயணப்படுத்தலின்

வேகம் கூடக் கூட

ஆரம்பப்புள்ளியின் அருகாமையை

உணரமுடியும் தானே

வழிகளில் மாறும் பயணங்களும்

பயணங்களில் மாறும் வலிகளும்

அசாதாரணமானவை

தனக்கான மரணங்களை

இரசிக்க முடியுமென்றால்

இந்த வாழ்தல் சற்று

ஆறுதல் தான்

 

அந்த நொடி

April 20, 2019 Leave a comment

 

பத்திரமாய் ஒளித்துவைத்து இருந்த

உன்னைத் தேடி

மீட்டெடுத்து

என் முன் விட்ட

அந்த நொடி

 

உன் கால் அடி தடத்தில்

முளைத்த நிலாக்களை எடுத்து

மக்காத குப்பைத்தொட்டியில்

போட்டுவிட்டு

உன் பாதங்களை ரசித்த

அந்த நொடி

 

ஒரே சமயத்தில்

நினைவிலும்

கனவிலும்

வரப்பெற்ற வரம் கொண்ட

நொடிகளில் ஒன்று

அந்த நொடி

 

அவன் மிருகம்

April 11, 2019 Leave a comment

 

எனக்குள் இருந்த மிருகத்திடம்

என்னை ஒப்படைத்த பின்

நிம்மதியாய் இருந்தேன்

அவன் மட்டும் ஓலமிட்டான்

மிருகம் ஆபத்து என்று

 

நிசப்தத்தின் அலறல் கேட்டு

தூக்கத்திலிருந்து நான் விழிக்க

எனக்குள் இருந்த

மிருகத்தைக் காணவில்லை

கையில் அழகிய வாள்

நாக்கில் குருதி வழிய

அவன் அங்கே நின்றிருந்தான்

 

என்னைப் பார்த்து

உன்னை மனிதனாக்கி விட்டேன்

எனக் கூவி நெருங்க

நானோ உறுமினேன்

 

பிழைத்து போ

April 9, 2019 Leave a comment

 

அவள்: காதலியிடம், ஆண்கள் வெட்கப்படுவது உண்டா ?

 

வினோ: ஆண்கள் வெட்கப்படுவதில்லை

 

அவள்: வழக்கம்போல் அழகாய் பொய் சொல்கிறாய் வினோ

 

வினோ: சரி. எந்த காதலியும் அந்த வெட்கத்தைக் கண்டுபிடிப்பதில்லை

 

அவள்: உன் வெட்கத்தை நான் அறிவேன்

 

வினோ: நிரூபிக்கப்படாதவற்றை அறிவியல் நம்புவதில்லை

 

அவள்: நம் கை சேர்க்கையில் உன் இதயத்துடிப்பைவிட மெலிதாய் அதிரும் உன் விரல் நரம்புகள் சொல்லும் சாட்சி

 

வினோ: அது உனக்கு …. ?

 

அவள்: இன்னும் நிறையச் சாட்சிகளிருக்கிறது

 

வினோ: போதும் விட்டுவிடேன்

 

அவள்: பிழைத்து போ வினோ ……. ( இப்போதைக்கு 😉 )

 

வினோ பாவம்

April 7, 2019 Leave a comment

 

அவள்: நீ அடிவாங்கப் போகிறாய் 😠

 

வினோ: வினோ பாவம் …. 😳

 

அவள்: “981” முத்தங்கள் நிலுவை என்கிறாய்

 

வினோ: நீ கொடுக்க வேண்டிய முத்தங்கள் அவை

 

அவள்: நான் கொடுக்கும் முத்தங்களை எந்த கணக்கில் சேர்கிறாய்?

 

வினோ: கணக்கிடப்படும் முத்தங்கள் முத்தங்களே இல்லை

 

அவள்: அப்படியென்றால் கணக்கிடாதே…

 

வினோ: அதைத்தானே செய்கிறேன்

 

அவள்: கண்டிப்பாய் உனக்கு  அடி உண்டு !! 😡

 

வினோ: வினோ பாவம்…. 😳 😳

 

 

ரசிகை

April 2, 2019 Leave a comment

அவள்: உனக்குப் பகல் பிடிக்குமா இல்லை இரவு பிடிக்குமா ?

வினோ: கண்ணையும் இமையையும் தனித்தனியாய் ரசிக்க முடியுமா என்ன ?

அவள்: எதாவது ஒன்றைச் சொல் …

வினோ: கண் பார்க்கமுடியாத இமை என்று வைத்துக்கொள்

அவள்: சரி, உன் நினைவிலிருக்கும் இரவுகள் ?

வினோ: அம்மாவிடம் கதைகேட்டுக்கொண்டு உறங்கிப்போன இரவு. சங்கு பூச்சாண்டிக்குப் பயந்து கண்களை மூடிக்கொண்ட இரவு

அவள்: சங்கு பூச்சாண்டியா ..?

வினோ: ஆமாம். படித்த நாவலின் சொற்களைச் சேர்த்து கவிதை என்று எனக்கே சொல்லிக்கொண்ட இரவு

அவள்: இன்னும் …

வினோ: பதின்பருவத்தில் கனவில் யாரோ என்னைத் தழுவ, உடல் வியர்த்துத் திடுக்கிட்ட இரவு

அவள்: யார் அது ??

வினோ: நினைவில்லை. யாருக்கும் தெரியாமல் அழுது தலையணையை நினைத்த இரவு

அவள்: நீ சொல்லும் உன் இரவுகள் எனக்கு பரிச்சயம்

வினோ: என் இரவுகளை நீ எங்குப் பார்த்தாய் ?

அவள்: உன் கண்களுக்குள் மிளிரும் இரவுகளின் ரசிகை அல்லவா நான் !

கட்சி மாற்றம்

March 28, 2019 Leave a comment

 

அவள் சூடும் மல்லிகைகூட

அவன் காதலில்

ரோஜாவாய் கட்சி மாறும்

 

 

ராஜா…வினோ…

March 27, 2019 Leave a comment

வினோ: ராஜா, உன்னோடு இந்த கடற்கரையில் அமர்ந்து இருக்கையில் நான் நானாக இருக்கிறேன்.

ராஜா: மற்ற சமயங்களில் நீ யார் வினோ ?

வினோ: சமயங்களுக்கு ஏற்ப அரிதாரம் பூசிக்கொள்ளும் ஆடிப்பாவை

ராஜா: உன் ஆடிப்பாவைகள் என்னையும் ஏமாற்றுகின்றது சில சமயம்

வினோ: என்னை ஏமாற்றும்போது, எனக்குள் இருக்கும் உன்னையும் ஏமாற்றுகிறது ஆடிப்பாவை

ராஜா: உனக்குள் நான் இருப்பதாய் யார் சொன்னது வினோ ?

வினோ: உனக்குள் இருக்கும் நான் தான்

ராஜா: இதற்கும் எதாவது உவமை உண்டா ?

வினோ: நட்பிற்கு உவமை தேவைப்படுவது இல்லை

ராஜா: நட்பு கடல் என்றால் இந்த அலைகள் என்ன சொல்லும் ?

வினோ: எல்லைகள் இல்லாத ஆழ் கடலில் அலைகள் பேசுவதில்லை ராஜா